امشب هیچ شمایل زندهها رو نداشتم و تو فکر بودم که این ساعتها چطور نفسکشیدن رو تاب بیارم، که برادرم برام آتشی درست کرد تا نزدیکش گرم شم و با عطر بهارنارنج آروم بگیرم. خواهری دارم که با همهٔ نبودنهام باز هم دوستم داره و بعضی شبهایی که کمجونم و درمونده، منو در آغوشش میگیره و نوازشم میکنه. با خود

خیلی خستهام نل. یعنی بیمار شدهام؟ شواهد اینطور میگوید. گرفتگی گلو و سردرد و چشمدرد و درد بدن. و خستگی، خستگیای که هرگز نمیگذرد. منتها این دردهای جسمی آنقدر سبک و گذرا بودند که آدم باورش نمیشود ویروس باشد. اما میگویند این سویهی جدید همین شکلیست و باید مراقبت کرد. مراقبت کردهام و در بستر